Öyle bir gel ki; gelmesen de olur dediğim her gün için utanayım.

Sen zafer peşindesin,

ben teslimiyetin lal olmuş dilinde,

Her vurduğun hançerden bir mabet yükselir göğe.

Yıkılır sandığın bu kalp, bin kez doğar kendi külünden,

Sen gücü ilah sanırken, ben eririm aşkın o narin elinde.

Ateşle korkutma beni, ben yanmayı çoktan ibadet bildim,

Senin hükmün tene geçer, ben ezelden ruhuna yeminliyim.

Bu beyhude savaşların tozu dumanı bir gün silinince,

Anlayacaksın ki sevgilim; ben aslında sendeki ilahi senim.

dr. Aleksi