Naçar ...

Derin ve zifiri bir yolda, mecnun misali yürürken rastladım yangınına,

Kanayan sarmaşık gülleri gibi, dert içinde dolandım amansız sevdana.

"Dikenim kanatır" diye feryat ettim, dinlemedin, gül gibi sardın beni,

Bağlanmaktan kaçtığım anlarda, avuçlarımda soldurdum o narin kalbini.

Sen taze bir gonca, ben naçar karanlık; incitmekten korktu çaresiz ruhum,

Meçhule adanmış şu küskün gönlümde, bir tek senin yeşermene meftunum.

Ne sen kederimi kavradın, ne de ben düştüğüm bu sonsuz ateşi anladım...

Bu deli aşkın ecel kokan bedelini, senin kollarında yavaş yavaş ölerek ödedim.

dr. Aleksi